Antrenörlük Spor Yönetimi V İletişim ve Halkla İlişkiler Konu Anlatımı

İletişim ve halkla ilişkiler, spor yönetiminde yalnızca duyuru yapmak ya da medya ile konuşmak anlamına gelmez.

Kaynak metin, sporda örgütsel iletişimi kurum içindeki bilgi akışı, ilişki düzeni ve yönetim etkinliği açısından ele alır.

Spor örgütleri insan yoğun yapılardır; antrenörler, sporcular, yöneticiler, sağlık ekibi, tesis çalışanları, aileler, taraftarlar ve sponsorlar sürekli temas hâlindedir.

Bu temasın sağlıklı olmaması, en iyi teknik planın bile aksamasına yol açabilir.

Örgütsel iletişimde biçimsel ve biçimsel olmayan kanallar birlikte bulunur.

Biçimsel iletişim, görevlerin, yetkilerin, kararların ve kurumsal mesajların resmi yollarla aktarılmasıdır.

Antrenman programı, güvenlik talimatı, toplantı kararı ya da idari duyuru bu alana girer.

Biçimsel olmayan iletişim ise koridor konuşmaları, takım içi gündelik etkileşim ve kurum kültürünün görünmeyen tarafıyla ilgilidir.

Yönetici ya da antrenör, yalnızca resmi mesajı vermekle yetinirse kurum içindeki algıyı kaçırabilir; yalnızca gayriresmi ilişkiye dayanırsa bu kez belirsizlik üretir.

Sözlü ve sözsüz iletişim spor ortamında özel ağırlık taşır.

Antrenörün ses tonu, beden dili, dinleme biçimi ve geri bildirim tarzı sporcuların güvenini etkiler.

Aynı durum halkla ilişkiler için de geçerlidir.

Spor kurumu dış dünyaya yalnızca başarı anlarında değil, kriz, sakatlık, disiplin, organizasyon ve toplumsal sorumluluk anlarında da mesaj verir.

Tutarsız, geç veya savunmacı iletişim kurumun itibarını zedeler; açık ve sorumlu iletişim ise güveni destekler.

Örgüt kültürü ve liderlik, iletişimin niteliğini belirleyen iki ana unsurdur.

Kaynak metinde yönetim ile liderliğin örgütsel iletişimin etkinliğindeki rolüne yer verilmesi bu yüzden önemlidir.

Lider, iletişim kanallarını açık tutar, yanlış anlamaları azaltır, çatışmaları yönetir ve kurumun değerlerini gündelik davranışlara taşır.

Beşinci kademe antrenör için iletişim becerisi, teknik bilginin tamamlayıcısıdır.