Antrenörlük Spor ve Sağlık Bilimleri IV İskelet Sistemi ve Eklemler Konu Anlatımı

İskelet sistemi ve eklemler, antrenmanın dışarıdan görünen biçimini taşıyan yapısal çerçevedir.

Sporcunun koşması, sıçraması, dönmesi, itmesi veya çekmesi kemiklerin, eklemlerin, bağların ve kasların birlikte çalışmasıyla gerçekleşir.

Ancak dördüncü kademe düzeyinde bu konu yalnızca eklem adlarını bilmek anlamına gelmez.

Antrenör, eklemin hangi yönde ne kadar hareket edebildiğini, hangi yapıların stabilite sağladığını, hangi kasların hareketi başlattığını ve hangi yüklenme koşullarında riskin arttığını birlikte değerlendirmelidir.

Omuz kompleksi bu yaklaşımın iyi bir örneğidir.

Baş üstü spor hareketlerinde glenohumeral eklem, skapula, köprücük kemiği ve çevre yumuşak dokular birlikte çalışır.

Omuzda hareket açıklığı yüksek olduğu için stabilite büyük ölçüde kas kontrolü ve çevre dokuların uyumuna bağlıdır.

Dirsek ve el bileği ise kuvvet aktarımının daha uç halkalarını oluşturur; top atma, raket kullanma veya blok hareketinde bu bölgeler omuzdan gelen hareketi tamamlar.

Üst ekstremite bu nedenle tek tek eklemlerin toplamı değil, koordineli bir zincirdir.

Alt ekstremitede kalça, diz, ayak ve ayak bileği arasındaki ilişki öne çıkar.

Kalça eklemi güçlü kas gruplarıyla gövde ve bacak arasında kuvvet aktarımı sağlar.

Diz eklemi hareketli olmakla birlikte bağlar, menisküsler ve kas kuvvet dengesi sayesinde stabil kalır.

Ayak bileği ve ayak ise zeminle temasın düzenlendiği, denge ve itişin oluştuğu bölgedir.

Yanlış hizalanma, yetersiz hareket açıklığı veya kuvvet dengesizliği yalnızca bulunduğu eklemi değil, tüm hareket zincirini etkileyebilir.

Bu yüzden diz ağrısı bazen kalça kontrolüyle, ayak bileği sınırlılığı bazen squat tekniğiyle ilişkilidir.

Eklemler konusu sakatlık önleme açısından da merkezîdir.

Bir eklem doğal sınırlarının ötesinde zorlandığında bağ, kapsül, tendon veya kas dokusu etkilenebilir.

Yorgunluk, kötü zemin, yetersiz ısınma, uygunsuz malzeme ve hızlı yüklenme artışı eklem güvenliğini azaltır.

Antrenörün görevi tıbbi tanı koymak değil, hareket kalitesini izlemek, riskli paternleri fark etmek ve sporcuyu uygun zamanda sağlık ekibine yönlendirmektir.