Antrenörlük Spor Yönetimi II Liderlik ve Liderlik Tarzları Konu Anlatımı

Liderlik, bir grubu ortak hedefe yönlendirme ve bu hedefe giderken güven, anlam ve düzen oluşturma becerisidir.

İkinci kademe spor yönetimi kaynağı liderlik tarzlarını ayrıntılı bir sınıflandırma olarak işlemez; fakat organizasyonun yöneticisi, yönetileni ve hiyerarşik yapısı bulunduğunu; iş bölümü, kaynak dağılımı ve yönetim alanı gibi ilkelerin organizasyon başarısını etkilediğini anlatır.

Bu çerçeve liderliğin yönetimden kopuk olmadığını gösterir.

Lider, yalnız kişisel karizmasıyla değil, kurduğu düzenle de etkili olur.

Spor ortamında liderliğin ilk boyutu hedefi açıklamaktır.

Sporcu, yardımcı antrenör veya görevli ne için çalıştığını anlamazsa ortak çaba dağılır.

İkinci boyut görev ve sorumluluk dengesidir.

Kaynakta yönetim alanı, bir yöneticinin sorumlu olduğu ast sayısıyla ilişkilendirilir; bu ilke liderin kontrol edebileceği sorumluluk alanını gerçekçi kurması gerektiğini gösterir.

Çok fazla kişiye doğrudan ve belirsiz biçimde yön vermeye çalışan lider, iletişimi ve denetimi zayıflatabilir.

Aynı kademe öğrenme-öğretme kaynağı liderliğin kişiler arası yönünü tamamlar.

Antrenörün kişiler arası alan bilgisi olumlu ve verimli ilişkiler kurma yeteneğidir.

Duygusal zeka ve dönüşümlü liderlik iletişimde önemli yeterlikler arasında sayılır.

Ayrıca otokratik, demokratik ve bütüncül antrenörlük stilleri, liderliğin duruma göre değişebileceğini gösterir.

Tek bir tarz her koşulda en iyi değildir; antrenör ortamın ihtiyacına göre davranışını ayarlamalıdır.

Liderlik bu nedenle hem yönetim hem eğitim becerisidir.

Spor yöneticisi veya antrenör görevleri düzenlerken adil, açık ve tutarlı olmalıdır.

Sporcularla çalışırken güvenli ve saygılı ilişki kurmalıdır.