Antrenörlük Sporda Psikososyal Alanlar II Çocuk Koruma ve İstismarın Önlenmesi Konu Anlatımı

Çocuk koruma ve istismarın önlenmesi, spor ortamında çocuğun fiziksel güvenliğini, duygusal bütünlüğünü ve sosyal katılım hakkını korumayı amaçlar.

İkinci kademe psikososyal transkripti bu konuyu doğrudan ayrıntılandırmaz; bu nedenle yaprak kaynak bakımından incedir.

Bununla birlikte aynı kademe öğrenme ve öğretme anlatımında etkili antrenörlük için güvenli sosyal ve fiziksel çevre oluşturma, sporculara saygı ve sevgiyle yaklaşma, yaş ve gelişim farklarını gözetme ve olumlu iletişim kurma vurguları bulunur.

Bu çerçeve çocuk koruma başlığını güvenli biçimde temellendirir.

Çocuk koruma, yalnızca kaza olmamasını sağlamak değildir.

Antrenör fiziksel alanın güvenliğini, ekipmanın uygunluğunu ve gerekli güvenlik araçlarının ulaşılabilirliğini düşünmelidir.

Ancak güvenlik bununla sınırlı kalmaz.

Akran zorbalığı, küçümseme, alay etme, sürekli eleştirme, başarısızlığa uğratma ve sert davranışlar çocuğun spora katılımını zedeler.

Kaynak anlatımında antrenörün bu tür olumsuz davranışlara izin vermemesi gerektiği belirtilir.

Çocuk sporcularda yaş ve gelişim farkını gözetmek de koruyucu bir yaklaşımdır.

Kronolojik yaşı büyük olan çocuğu otomatik olarak daha hazır kabul etmek veya küçük yaştaki çocuğu gelişim fırsatından dışlamak yanlış olabilir.

Antrenör, çocuğun motor, bilişsel ve duygusal durumunu izlemeli, beklentiyi buna göre kurmalıdır.

Aşırı baskı, çocuğun hem güvenliğini hem de spora bağlılığını zedeleyebilir.

İstismarın önlenmesinde antrenörün dili belirleyicidir.

Saygılı, açık ve yapıcı iletişim çocuğun kendini ifade etmesini kolaylaştırır.

Çocuğun korktuğu, sustuğu veya aşağılandığı ortamda gerçek öğrenme de sağlıklı gelişim de güçleşir.