Antrenörlük Hareket ve Antrenman Bilimleri I Antrenman Biliminin Temel Kavramları Konu Anlatımı

Antrenman bilimi, sporcunun performansını geliştirmeyi hedefleyen çalışmaların neden ve nasıl planlanacağını inceleyen uygulamalı bir alandır.

Bir antrenör için bu alanın ilk işlevi, sahada görülen davranışı bilimsel kavramlarla okuyabilmektir.

Sporcu koştuğunda, sıçradığında, kuvvet uyguladığında ya da teknik beceriyi tekrar ettiğinde yalnızca hareket etmez; vücuduna belirli bir uyaran verir.

Bu uyaranın şiddeti, süresi, sıklığı ve toparlanmayla ilişkisi gelişimin yönünü belirler.

Bu nedenle antrenman, gelişigüzel tekrarların toplamı değil, belirli bir amaca göre düzenlenen sistemli bir süreçtir.

Temel kavramların merkezinde yüklenme ve uyum vardır.

Yüklenme, sporcunun organizmasını mevcut düzeyinin biraz üzerine çıkaran çalışma etkisidir.

Uyum ise organizmanın bu etkiye cevap vererek kendini daha verimli hâle getirmesidir.

Bu cevap iki düzeyde düşünülür.

Akut uyum, tek bir çalışma sırasında ya da hemen sonrasında görülen geçici değişiklikleri anlatır; kalp atımının hızlanması, solunumun artması ve kaslarda yorgunluk hissedilmesi buna örnektir.

Kronik uyum ise haftalar ve aylar boyunca düzenli antrenmanla oluşan daha kalıcı değişikliklerdir; dayanıklılığın artması, kuvvetin gelişmesi veya tekniğin daha ekonomik hâle gelmesi bu gruba girer.

Bu çerçevede antrenörün görevi, sporcunun yalnızca çalışıp çalışmadığını değil, çalışmanın hangi amaca hizmet ettiğini izlemektir.

Antrenman bilimi kuvvet, sürat, dayanıklılık, esneklik ve koordinasyon gibi motorik özellikleri birbirinden ayırır; ancak bu özellikleri birbirinden kopuk görmez.

Bir hareketin başarılı olması çoğu zaman birkaç özelliğin aynı anda uyumlu kullanılmasına bağlıdır.

Birinci kademe düzeyinde beklenen, bu kavramları karmaşık teoriler olarak ezberlemek değil, sahadaki kararların temelini oluşturacak sade bir mantıkla kavramaktır.