Antrenörlük Hareket ve Antrenman Bilimleri I Hareketlilik (Esneklik) Konu Anlatımı

Hareketlilik ve esneklik, sporcunun hareketleri yeterli genişlikte ve kontrol içinde yapmasını sağlayan temel özelliklerdir.

Esneklik çoğunlukla kas ve yumuşak dokuların uzayabilme kapasitesiyle ilişkilidir.

Hareketlilik ise yalnızca kasın uzamasıyla sınırlı değildir; eklem yüzeyleri, bağlar, eklem kapsülü, sinir-kas kontrolü ve hareket sırasında dengeyi koruyabilme becerisi de bu kavrama dahildir.

Bu nedenle çok esnek olmak her zaman iyi hareket etmek anlamına gelmez; hareket aralığının kontrollü kullanılabilmesi gerekir.

Spor performansında uygun hareket genişliği teknik kaliteyi destekler.

Bir sporcu gerekli açıya rahatça giremezse hareketi telafi ederek yapabilir; bu da hem verimi düşürür hem sakatlık riskini artırabilir.

Öte yandan gereğinden fazla ve kontrolsüz hareket genişliği de stabilite sorunlarına yol açabilir.

Antrenör bu yüzden esneklik çalışmalarını yalnızca daha fazla açılma hedefiyle değil, hareketin gerektirdiği güvenli aralığı kazanma ve koruma hedefiyle planlamalıdır.

Esneklik çalışmalarında statik ve dinamik uygulamalar sık karıştırılır.

Statik germede kas belirli bir uzunlukta bir süre tutulur.

Dinamik uygulamalarda ise kontrollü salınımlar, eklem daireleri veya branşa hazırlayıcı hareketler kullanılır.

Isınmada dinamik hareketlerin tercih edilmesi sporcuyu koşu, sıçrama, yön değiştirme ya da teknik uygulamaya daha iyi hazırlar.

Uzun süreli statik germeler ise çoğu durumda soğuma, gevşeme veya ayrı esneklik gelişimi bölümlerinde daha anlamlıdır.

Birinci kademe antrenör, esneklik çalışmasını ağrı eşiğini zorlayan bir yarışa dönüştürmemelidir.

Sporcu hareket sırasında nefesini tutmamalı, eklem hizasını kaybetmemeli ve hareketi kontrollü sürdürmelidir.

Çocuk ve yeni başlayanlarda temel amaç, farklı yönlerde hareket etmeyi öğrenmek, postürü korumak ve hareketi rahatlatmaktır.