Antrenörlük Hareket ve Antrenman Bilimleri II Antrenman Biliminin Temel Kavramları Konu Anlatımı

Antrenman biliminin dili, önce sporcunun neden geliştiğini açıklayan ortak kavramları kurar.

Bir çalışma sporcuyu yorduğu için değil, doğru zamanda doğru uyaranı verdiği ve ardından toparlanmaya izin verdiği için geliştiricidir.

Bu nedenle antrenör, antrenmanı yalnızca yapılan hareketlerin toplamı olarak görmez; yüklenme ögesi, dinlenme aralığı, amaçlanan motorik özellik, teknik kalite ve sporcunun mevcut hazır oluşu arasındaki ilişkiyi okur.

İkinci kademe için bu bakış önemlidir, çünkü aday artık temel tanımları ezberlemenin ötesinde, bir antrenman kararının hangi gelişim amacına hizmet ettiğini ayırt etmelidir.

Kaynak omurga, antrenman sürecini ünite, günlük antrenman, mikrosiklüs, mezosiklüs, bölüm, periyot ve makrosiklüs gibi zaman birimleri üzerinden kurar.

Bu birimler yalnız takvim adları değildir; her biri yüklenme ve toparlanmanın farklı ölçekte düzenlenmesini sağlar.

Bir antrenman ünitesi belirli bir özelliği çalıştırırken, günlük antrenman bu ünitelerin toplam etkisini taşır.

Mikrosiklüs çoğu zaman haftalık düzeni, mezosiklüs birkaç haftalık hedef bloğunu, makrosiklüs ise yıllık hazırlık, yarışma ve yenilenme yapısını anlatır.

Temel kavramlar doğru kurulduğunda antrenör, sporcunun çalışmasını daha bilinçli izler: hacim artarken şiddetin nasıl değiştiğini, bir sonraki blokta hangi özelliğin korunacağını ve yorgunluğun ne zaman performansa dönüşebileceğini daha net değerlendirir.