DUS Anatomi Konu Anlatımı

Baş-boyun ve dental anatomi, ağız boşluğu çevresindeki sinirleri, tükürük bezlerini, kraniyal sinir çekirdeklerini, damak ve çiğneme kaslarını birlikte okumayı gerektirir. Bu alanda temel ayrım, motor innervasyon ile duyu ve otonom yolların birbirine karıştırılmamasıdır. Dil hareketi hipoglossal sinirle, tat duyusu ise fasiyal, glossofaringeal ve vagus sinirleriyle ilişkilidir. Parotis salgısında inferior salivator çekirdek, otik ganglion ve aurikulotemporal sinir; submandibular ve sublingual bezlerde ise farklı parasempatik yollar öne çıkar. Dental bölgede infraorbital, mental, nasopalatin ve palatinal sinirlerin duyu alanları klinik yorum için önemlidir. Çiğneme sisteminde masseter, temporalis ve pterygoid kaslar mandibula hareketlerini belirler; temporomandibular eklem ve damak kasları bu çerçeveye eklenir.

Ekstremite ve kas-iskelet anatomisinde temel hedef, kasın adını, tendonun geçtiği kompartmanı, sinirin motor alanını ve kemik dokusunun hücresel işlevini birlikte düşünebilmektir. El bileğinde ekstansör retinakulum altındaki kompartmanlar tendonların seyrini düzenler; üçüncü kompartman extensor pollicis longus tendonu ile ilişkilidir. Elde lumbrikal kasların innervasyonu median ve ulnar sinirlerin birlikte değerlendirilmesini gerektirir. Serratus anterior kası uzun torasik sinirle ilişkilidir; ön kol travmalarında median, ulnar ve radial sinir dağılımı klinik bulguyu açıklar. Kemik dokusunda osteoblast yapım ve alkalen fosfataz etkinliğiyle, osteoklast ise rezorpsiyon ve katepsin K gibi yıkım mekanizmalarıyla düşünülür. Anatomik düzlemler de ekstremite hareketlerini tarif etmek için ortak dili sağlar.