Borçlanma araçları, ihraççının vadesi geldiğinde anaparayı ve varsa kuponları ödemeyi taahhüt ettiği sabit getirili kâğıtlardır; yatırımcı şirketin ortağı değil alacaklısıdır, çünkü faiz ve anapara yükümlülüğü ihraççının kârından bağımsızdır. Kupon yapısı sabit ya da değişken olabilir, kuponsuz araçlar ise iskontolu satılır. Kuponsuz senet fiyatlaması nominal tutarın basit faizle iskonto edilmesine dayanır; basit faiz ve bileşik faiz ayrımında ise kupon sıklığı arttıkça bileşik getiri yükselir. Kuponlu tahvilde takasta kirli fiyat, yani temiz fiyat artı işlemiş faiz ödenir.
Cari getiri yıllık kuponu piyasa fiyatına böler, vadeye kadar getiri ise tüm nakit akışlarını fiyata eşitleyen oranı verir. Enflasyon etkisi ve reel getiri Fisher oranıyla çözülür; net getiri ve mevduat eşleniği stopajlı ile stopajsız araçları kıyaslar; baz puan küçük faiz farklarını ifade eder. Tahvillerde risk-getiri ilişkisi kupon ile piyasa faizi arasındaki farktan ve risk primlerinden doğar; faiz oranı riski durasyonla ölçülür, risksiz faiz oranı ise TL cinsi DİBS getirisidir. Derecelendirme ve kredi temerrüt takası kredi riskini fiyatlar; borçlanma araçlarında erken itfa opsiyonları arasında call daha yüksek, put daha düşük kupon getirir.
Eurotahviller (Eurobonds), STRİP ve getiri eğrisi ürün ve piyasa bilgisini tamamlar. Değişken getirili araçlarda referans oranlar TLREF ve TLREFK’dir; TLREF’e endeksli ve TÜFE’ye endeksli tahvillerde kupon endekse göre hesaplanır. DİBS ihraç yöntemleri ihaleyi, TAP’ı, doğrudan satışı ve halka arzı içerir; DİBS’lerde piyasa yapıcılığı sistemi seçilmiş bankalara yükümlülük ve ayrıcalık getirir.
Örneğin 146 gün kalan, yıllık %25 basit faizle işlem gören 100 TL nominalli kuponsuz bononun fiyatı 90,91 TL olur.