Antrenörlük Spor Yönetimi III Yönetimin İşlevleri Konu Anlatımı

Bir işletmenin -bu işletme bir spor kulübü, bir rekreasyon merkezi ya da başka herhangi bir kurum olsun- sahip olduğu kaynakları ve birimleri amaçlarına ulaştıracak şekilde sevk ve idare etmesi, yönetimin beş temel işlevi aracılığıyla gerçekleşir: planlama, örgütleme, organizasyon, yöneltme ve kontrol.

Bu işlevler, işin tipine, yöneticinin düzeyine ya da çalışılan alana göre farklı ağırlıklarla uygulanabilir; ama hiçbiri atlanamaz.

Planlama, bir sürecin en başında yer alır ve ulaşılmak istenen amacın önceden saptanmasını, bu amaca uygun bir yol haritasının çizilmesini kapsar.

İyi bir planlamanın ölçütleri arasında, hedeflerin net biçimde tanımlanmış olması, kaynakların rasyonel biçimde dağıtılması ve mümkün olan en düşük maliyetle uygulanabilir olması sayılabilir; ayrıca değişen koşulların sürekli izlenmesi ve planın bu değişikliklere uyum sağlayacak esneklikte tutulması beklenir.

Örgütleme, planlama sürecinde belirlenen hedef ve amaçların gerçeğe dönüştürülmesini sağlayan bir yoldur; kimlerin hangi çalışmayı yürüteceğinin belirlenmesi, görev ve sorumlulukların gruplandırılıp dağıtılması, bireylerin ve grupların sonuçlar karşısında hesap verebilir kılınması örgütleme işlevinin somut çıktılarıdır.

Bir yöneticinin örgütleme işlevini tam olarak yerine getirememesi, iletişim hatalarına, gereksiz çaba harcanmasına ve yetersiz kontrol süreçlerine yol açar.

Organizasyon, örgütlemeyle yakından ilişkili olmakla birlikte daha geniş bir bütünleştirme çabasını ifade eder: işletmenin farklı kaynaklarını ve birimlerini, hem kendi içinde hem de içinde bulunduğu çevreyle uyumlu, eş güdümlü bir bütün hâline getirmektir.

Organizasyon, her düzeydeki yöneticinin sorumluluğundadır ve çalışanların karar alma sürecine katılımı sağlandığında en üst düzeyde başarıya ulaşır; bu bakımdan etkili koordinasyon, gönüllü katılım, personel arasındaki bağlantılar ve düzenli toplantılar organizasyon işlevinin işleyişini güçlendiren unsurlar arasında sayılır.

Organizasyon fonksiyonunun etkin yürütülebilmesi belirli ilkelere bağlıdır: sorumlu kişiler arasında doğrudan görüşme yoluyla koordinasyon sağlanmalı, planlama ve politikaların kararlaştırılmasında iş birliği kurulmalı, bir sorunla ilgili tüm etkenlerin birbiri üzerindeki etkisi dikkate alınarak düzenleme yapılmalı, uyum ve süreklilik için iyi işleyen haberleşme yöntemleri kullanılmalı ve koordinasyon tek seferlik bir işlem değil, sürekli devam eden bir süreç olarak ele alınmalıdır.

Bu ilkelerin ihmal edilmesi, organizasyonun büyüyüp karmaşıklaştığı ölçüde bağlantı kopukluklarına ve iletişim hatalarına yol açar.

Yöneltme, diğer bir deyişle yürütme, yöneticinin astlarının faaliyetlerini etkilemesi ve onlara yapmaları gerekeni bildirmesiyle ilgili bir işlevdir; faaliyetlerin başlatılması ve yürütülmesi, emir ve talimatlar, liderlik davranışı, astların teşvik edilmesi ve etkileyici bir iletişim kurulması bu işlevin bileşenlerini oluşturur.

Etkili bir yöneltme sürecinin gerçekleşebilmesi için takım ruhunun sağlanması, personelin yakından tanınması, kurum ile personel arasındaki ilişkilerin iyi bilinmesi, yöneticinin çevresine iyi bir örnek oluşturması, düzenli bir teftiş ve denetim yürütülmesi, karar alırken danışma mekanizmalarının işletilmesi ve yöneticinin gereğinden fazla ayrıntıya boğulmaması gerekir.

Ayrıca insan ilişkilerine dayanan teorilerin -bireylerin ihtiyaçlarına vurgu yapan yaklaşımların- örgüt hedefleriyle dengeli biçimde ele alınması, yöneltme işlevinin etkililiğini doğrudan belirler.

Kontrol, yönetim sürecinin son aşamasıdır ve hazırlanan plan çerçevesinde alınan kararların ne ölçüde başarıya ulaştığını gösterir; ne yaptığımızı, nereye ulaştığımızı ve şu anda nerede bulunduğumuzu belirlemeye yarar.

Planlama ile kontrol işlevi arasında sıkı bir ilişki vardır, çünkü amaçlar ve istenen sonuçlar planlama aşamasında belirlenirken, bu sonuçlara ulaşılıp ulaşılmadığı kontrol aşamasında ortaya konur.

Kontrol sürecinde belirlenmiş standartlara karşı performansın ölçülmesi ve gerektiğinde düzeltici eylemlerin devreye sokulması esastır; zamanında elde edilen geri bildirim, kontrol sisteminin ürettiği bilgilerin doğruluğunu güvence altına almak için gereklidir.

Bu beş işlev, kaynak metnin de vurguladığı gibi, birbirinden kopuk uygulanan ayrı ayrı teknikler değil, sürekli birbirini besleyen bir döngüdür.