Antrenörlük Sporda Öğrenme ve Öğretme II Antrenörlükte İletişim Konu Anlatımı

Antrenörlükte iletişim, teknik bilginin sporcuda davranışa dönüşmesini sağlayan ana kanallardan biridir.

İkinci kademe kaynak anlatımı bu başlığı etkili antrenörlük içinde ayrıntılı biçimde işler.

Antrenörün sporcusuna iletmek istediği mesajları anlaşılır olarak ifade etmesi, aktarmak istediği mesajın odak noktasından uzaklaşmaması, mesajı iletirken çatışmadan kaçınması ve iletişim sırasında olumlu, yapıcı bir yol izlemesi gerektiği belirtilir.

Bu öneriler, iletişimin yalnızca konuşmak değil, öğrenmeyi mümkün kılan bir düzen kurmak olduğunu gösterir.

İletişimin ilk niteliği açıklıktır.

Sporcu ne yapacağını, neden yapacağını ve bir sonraki denemede neyi değiştireceğini anlayabilmelidir.

Belirsiz, uzun veya hedefi karışık açıklamalar sporcunun dikkatini dağıtır.

İkinci nitelik yapıcılıktır.

Antrenör hatayı gösterebilir; fakat bunu sporcunun kişiliğini hedef alarak değil, davranışı geliştirecek biçimde yapmalıdır.

Kaynak anlatımı, sürekli eleştirme, aşağılama, başarısızlığa uğratma ve sporcularla dalga geçme gibi davranışların olumsuzluğunu özellikle vurgular.

İletişim aynı zamanda dinleme becerisidir.

Sporcu kendini ifade ettiğinde antrenör yalnızca cevap vermeye hazırlanmaz; sporcunun neye ihtiyaç duyduğunu anlamaya çalışır.

Bu, kişiler arası alan bilgisinin de parçasıdır.

Kaynakta kişiler arası alan bilgisi, başkalarıyla olumlu ve verimli ilişkiler kurma yeteneği olarak açıklanır.

Duygusal zeka ve dönüşümlü liderlik gibi yeterliklerin iletişimde önemli görülmesi de bu nedenle anlamlıdır.

Sözel olmayan iletişim de antrenörlükte belirleyicidir.

Kaynak, mimik ve beden dilinin mesajın karşı tarafa iletilmesinde kullanıldığını belirtir.

Sporcu göz teması kuruyor, bedeni antrenöre dönük ve yüzünde olumlu ifade taşıyorsa dinlemeye hazır olabilir.

Tam tersi işaretler ise isteksizlik, kaygı veya ilgisizlik hakkında ipucu verebilir.