Antrenörlük Sporda Öğrenme ve Öğretme II Motor Gelişim ve Hareket Eğitimi Konu Anlatımı

Motor gelişim, sporcunun hareket becerilerinin yaş, deneyim, biyolojik olgunlaşma ve çevresel uyarılarla değişmesidir.

Hareket eğitimi ise bu gelişimi destekleyen planlı öğretim ortamıdır.

İkinci kademe kaynak anlatımı bu konuyu özellikle uzun süreli sporcu gelişimi modeli üzerinden dolaylı biçimde temellendirir.

Modelin erken basamaklarında beden okuryazarlığı, temel hareket becerileri ve temel spor becerileri vardır.

Bu sıralama, antrenörün çocuk ve genç sporcuyla çalışırken önce geniş bir hareket tabanı kurması gerektiğini gösterir.

Beden okuryazarlığı, sporcunun kendi bedenini farklı hareket durumlarında kullanabilme yeterliğidir.

Denge kurma, yön değiştirme, hızlanma, durma, sıçrama, yakalama veya atma gibi beceriler yalnızca tek bir branşın konusu değildir; birçok spor dalının ortak temelidir.

Bu temel zayıfsa sporcu branşa özgü teknikleri ezberleyebilir, fakat baskı altında aynı kaliteyi sürdüremeyebilir.

Hareket eğitimi bu nedenle, sporcuyu çok yönlü deneyimlerle buluşturmalıdır.

Kaynakta spora katılımın gelişimsel modelinde örneklem yılları, çoklu spor deneyimi, eğlence ve oyun odaklı katılım üzerinden anlatılır.

Bu yaklaşım motor gelişim açısından önemlidir.

Erken uzmanlaşma, kısa vadede belirli bir beceride hızlı ilerleme sağlayabilir; ancak oyunun, çeşitliliğin ve çok yönlü hareket deneyiminin azaldığı durumlarda gelişim alanı daralabilir.

Buna karşılık farklı hareket deneyimleri sporcunun koordinasyonunu, ritim duygusunu, çeviklik algısını ve öğrenmeye açıklığını besler.

İkinci kademe antrenör için hareket eğitiminin uygulama anlamı, alıştırmayı sporcunun gelişim düzeyine göre seçmektir.

Aynı hareketi daha kolay, daha zor, daha oyunlu veya daha teknik hâle getirmek antrenörün öğretim becerisidir.

Sporcu hata yaptığında bu hata yalnızca eksiklik olarak değil, gelişim düzeyini gösteren bir veri olarak değerlendirilir.