Antrenörlük Sporda Öğrenme ve Öğretme II Öğretim Yöntem ve Teknikleri Konu Anlatımı

Öğretim yöntem ve teknikleri, antrenörün öğrenmeyi düzenlemek için kullandığı yolları ifade eder.

İkinci kademe kaynak anlatımı klasik yöntem adlarını ayrıntılı biçimde sıralamaz; fakat antrenörlük stilleri, iletişim ve sporcu merkezli yaklaşım üzerinden yöntem seçiminin mantığını verir.

Sporda öğretim, her sporcuya aynı komutu tekrarlamak değildir.

Antrenör bazen hareketi gösterir, bazen kısa açıklama yapar, bazen soru sorar, bazen sporcunun denemesini izler ve dönütle yönlendirir.

Kaynakta sporda kabul gören üç antrenörlük stilinden söz edilir: otokratik, demokratik ve bütüncül stil.

Otokratik yaklaşımda kararları çoğunlukla antrenör alır ve sporcu fikri sınırlı kalır.

Demokratik yaklaşımda sporcu katılımı ve fikir alışverişi daha görünürdür.

Bütüncül yaklaşım ise sporcunun yalnız performansını değil, gelişimini ve çevresini de dikkate alan daha geniş bir tutumdur.

Kaynak, tek başına en iyi stilin gösterilemeyeceğini, her stilin kendi ortamında etkili olabileceğini belirtir.

Bu, öğretim tekniği seçiminin de duruma bağlı olduğunu gösterir.

Yöntem seçerken becerinin niteliği önemlidir.

Güvenlik riski yüksek veya ilk kez denenen bir harekette daha yapılandırılmış açıklama ve yakın gözetim gerekir.

Sporcu becerinin temelini kavradıkça soru-cevap, problem çözme, küçük oyunlar, eşli çalışmalar veya sporcunun kendi performansını değerlendirmesi daha fazla kullanılabilir.

Etkili iletişim burada belirleyici hâle gelir.

Antrenör mesajı anlaşılır vermeli, dönütü davranışa yöneltmeli ve sporcunun dikkatini dağıtmadan hedefe bağlamalıdır.

Öğretim tekniği aynı zamanda ilişki biçimidir.

Sürekli eleştiren, sporcuyla dalga geçen veya yalnızca hata arayan bir yöntem öğrenmeyi daraltır.

Buna karşılık güvenli, saygılı ve açık bir öğretim dili sporcunun denemeye devam etmesini sağlar.