Antrenörlük Sporda Öğrenme ve Öğretme II Öğrenme ve Öğretme Kavramları Konu Anlatımı

Sporda öğrenme, sporcunun teknik, taktik, zihinsel veya sosyal bir davranışı tekrar edilebilir biçimde kazanmasıdır.

Öğretme ise bu kazanımı rastlantıya bırakmadan düzenleyen antrenörlük faaliyetidir.

İkinci kademe kaynak anlatımı, öğrenme ve öğretmeyi antrenörün sahip olduğu bilgi kaynakları üzerinden açıklar.

Antrenör geçmiş sporculuk deneyiminden, sahada edindiği antrenörlük deneyiminden, formal eğitimlerden, informal gözlemlerden ve diğer antrenörlerle kurduğu bilgi alışverişinden beslenir.

Bu kaynaklar tek başına yeterli değildir; etkili öğretme, bunların sporcu ihtiyacına göre düzenlenmesiyle ortaya çıkar.

Kaynakta antrenör bilgisinin üç alanda toplandığı vurgulanır.

Profesyonel alan bilgisi, spor dalının kurallarını, teknik ve taktik yapısını, öğretim yollarını ve bu bilgilerin antrenman ortamında nasıl uygulanacağını kapsar.

Kişiler arası alan bilgisi, sporcuyla, yardımcı antrenörlerle, aileyle ve diğer paydaşlarla olumlu ilişki kurmayı sağlar.

İçsel alan bilgisi ise antrenörün kendini gözlemlemesi, kararlarını tartması ve gelişim ihtiyacını fark etmesidir.

Öğretme süreci bu üç alanın birleştiği yerde güçlenir; çünkü sporcuya ne anlatılacağı kadar, nasıl anlatılacağı ve antrenörün kendi etkisini nasıl değerlendirdiği de önemlidir.

Öğrenme ve öğretme kavramlarını ikinci kademe düzeyinde anlamanın pratik karşılığı şudur: antrenör, sporcunun hazır bulunuşluğunu, yaşını, gelişim düzeyini, motivasyonunu ve ortamın güvenliğini birlikte düşünür.

Bir hareketin doğru yapılmasını istemek öğretmenin sadece başlangıcıdır.

Antrenör önce hedefi anlaşılır hâle getirir, sonra alıştırmayı uygun zorlukta kurar, ardından sporcunun tepkisini gözler ve dönüt verir.

Böylece öğrenme, yalnızca tekrar sayısına değil, tekrarın anlamına ve sporcunun aldığı geri bildirime bağlı hâle gelir.

Kaynak anlatımındaki yetkinlikler de bu çerçeveyi tamamlar.

Antrenör vizyon ve strateji oluşturur, çevresel düzenlemeler yapar, iyi ilişkiler kurar, antrenman ve yarışma hazırlığı yürütür, gözlem yapıp tepki verir ve kendi öğrenmesini yansıtır.

Bu yetkinlikler öğretmenin mekanik bir emir verme işi olmadığını gösterir.