Antrenörlük Sporda Öğrenme ve Öğretme II Eğitsel Oyunlar Konu Anlatımı

Eğitsel oyunlar, sporda öğrenmenin yalnızca komut ve tekrar yoluyla gerçekleşmediğini gösterir.

İkinci kademe kaynak anlatımı eğitsel oyunları ayrı bir başlık olarak uzun uzun işlemese de spora katılımın gelişimsel modeli içinde oyunun rolünü açık biçimde vurgular.

Örneklem yıllarında sporcu birçok sporla temel düzeyde etkileşim kurar, yüksek oranda eğlence ve oyun odaklı etkinliklere katılır ve düşük oranda kasıtlı planlı antrenman yapar.

Bu dönem, sporcunun hareket etmeyi sevmesi ve temel becerileri baskısız biçimde denemesi açısından önemlidir.

Oyun, öğrenmeyi doğal bağlama taşır.

Sporcu oyun içinde koşar, durur, yön değiştirir, karar verir, arkadaşını izler, alanı kullanır ve kurala uyar.

Bu davranışların her biri teknik öğretimle ilişkilendirilebilir; ancak oyun ortamında daha canlı ve anlamlı hâle gelir.

Özelleşme yıllarında kaynak anlatımı amaçlı oyun ile amaçlı alıştırmanın birlikte bulunduğunu belirtir.

Amaçlı oyun, eğlenceyi tamamen bırakmadan beceri hedefini koruyan bir ara formdur.

Böylece sporcu hem katılım motivasyonunu kaybetmez hem de branşa dönük gelişim göstermeye başlar.

Eğitsel oyunların öğretim değeri, sporcunun aktif olmasından gelir.

Antrenör uzun açıklamalarla sporcuyu pasifleştirmek yerine, oyunun kuralını ve hedefini doğru kurarak öğrenmeyi hareketin içine yerleştirir.

Örneğin alan daraltma, süre sınırlama, pas sayısı belirleme veya görev değiştirme gibi düzenlemeler oyunun öğretim hedefini değiştirir.

Böylece aynı oyun çeviklik, iletişim, karar verme veya iş birliği için farklı biçimde kullanılabilir.

Bu başlık kaynak bakımından görece dolaylıdır; ancak model anlatımı oyunun gelişimsel değerini destekler.

İkinci kademe antrenör için önemli olan, oyunu rastgele eğlendirme aracı olarak değil, öğrenme hedefi taşıyan düzenlenmiş bir etkinlik olarak kullanmaktır.