Antrenörlük Sporda Öğrenme ve Öğretme II Öğrenme Yaklaşımları Konu Anlatımı

Öğrenme yaklaşımları, sporcunun gelişimini hangi mantıkla yöneteceğimizi belirler.

İkinci kademe kaynak anlatımı bu konuyu özellikle iki spora katılım modeliyle açıklar.

Birincisi spora katılımın gelişimsel modelidir.

Bu modelde örneklem yılları, rekreasyon gelişimi, elit sporcu gelişimi ve erken uzmanlaşma gibi yollar öne çıkar.

Örneklem yıllarında sporcu birçok sporla temas eder, yüksek oranda eğlence ve oyun odaklı katılım gösterir, düşük oranda planlı antrenman yapar.

Bu dönem temel hareket becerileri ve spora olumlu tutum için önemlidir.

Elit sporcu gelişimi yolunda örneklem döneminden sonra özelleşme ve yatırım yılları gelir.

Özelleşme yıllarında spor sayısı azalır, amaçlı oyun ve amaçlı alıştırma birlikte görülür.

Yatırım yıllarında ise tek bir spora yönelme ve daha yüksek oranda antrenman odaklı çalışma belirginleşir.

Erken uzmanlaşma yolunda sporcu çok daha erken tek branşa yönelir ve antrenman ağırlığı artar.

Kaynak anlatımı bu ayrımı, antrenörün oyun ile planlı antrenman arasındaki dengeyi anlaması için kullanır.

İkinci yaklaşım uzun süreli sporcu gelişimi modelidir.

Bu modelde fiziksel, biyolojik ve psikolojik belirleyiciler dikkate alınır.

Beden okuryazarlığı, temel hareket becerileri ve temel spor becerileri başlangıçta yer alır; ardından antrenman yapmayı öğrenme, antrenman için antrenman, yarışma için antrenman ve kazanmak için antrenman gibi aşamalar gelir.

Bu yaklaşım, sporcunun gelişim düzeyine uygun bireyselleştirilmiş etkinlikler seçmeyi gerektirir.

Bu modellerin ortak dersi, öğrenmenin tek çizgili olmadığıdır.

Her sporcu aynı yaşta aynı hedefe aynı yöntemle ulaşmaz.

Rekreasyon amacıyla spora katılan sporcu için öğrenme keyif, katılım ve sürdürülebilirlik üzerinden kurulabilir.