Damga Vergisi Konu Anlatımı

Damga vergisinde verginin konusu mal veya hizmet değil, hukuki sonuç doğurmaya elverişli kağıttır.

Kaynak notu, Damga Vergisi Kanunu'na ekli I sayılı tabloda yazılı kağıtların vergiye tabi olduğunu ve kağıt teriminin yazılıp imzalanan, imza yerine geçen işaret konulan ya da elektronik imzayla manyetik ortamda oluşturulan belgeleri kapsadığını belirtir.

Yurt dışında veya yabancı temsilciliklerde düzenlenen kağıtlar da Türkiye'de resmi daireye ibraz edilir, üzerlerinde devir veya ciro yapılır ya da hükümlerinden Türkiye'de faydalanılırsa vergi alanına girer.

Mükellef kural olarak kağıdı imza eden kişidir.

Resmi dairelerle kişiler arasındaki işlemlerde vergiyi kişiler öder; yabancı ülkede düzenlenen kağıtlarda ise Türkiye'de ibraz eden, devir veya ciro yapan ya da hükümlerinden faydalanan kişi öne çıkar.

Kağıdın tabi olacağı vergi, adından çok mahiyetine göre belirlenir.

Şekli kanunlarda adı belirlenmişse o ad, aksi halde kağıdın içerdiği hüküm ve anlam esas alınır.

Bir kağıtta birbirinden bağımsız birden fazla işlem varsa her biri ayrıca vergilenir; işlemler birbirine bağlıysa en yüksek vergi gerektiren işlem esas alınır.

Birden fazla nüshada her nüsha ayrı vergi konusu olabilir; fakat aslına uygun örnek niteliğindeki suret, imzalı nüsha gibi değildir.

Nispi vergide belli para, maktu vergide kağıdın mahiyeti dikkate alınır.