Özel İletişim Vergisi ve Şans Oyunları Vergisi Konu Anlatımı

Özel iletişim vergisi ve şans oyunları vergisi, YMM harcama-servet alanında ana KDV veya ÖTV başlıkları kadar geniş anlatılmasa da, ayrı kanuni rejimleri nedeniyle özel dikkat ister.

ÖİV, 6802 sayılı Gider Vergileri Kanunu'nun özel hükmü içinde elektronik haberleşme ve iletişim hizmetleri üzerinden kurulan bir vergidir.

Yerel YMM cevap kaynakları, bu vergide hizmeti sunan mükellef ile hizmetten yararlanan kişinin gider yazma durumunu ayırır.

ÖİV mükelleflerinin beyan edip ödediği vergi ile kendi adlarına düzenlenen faturalarda yer alan ÖİV, kanuni yasak nedeniyle gelir veya kurumlar vergisi matrahında gider olarak indirilemez; mükellef olmayanların kendi adlarına düzenlenen faturalardaki ÖİV'yi gider olarak ele alıp alamayacağı ise kanun hükmünün kapsamı üzerinden tartışılır.

Şans oyunları vergisi ise kaynaklarda çoğunlukla ikramiye rejimiyle birlikte görünür.

Gerçek veya tüzel kişilerce düzenlenen yarışma ve çekilişler ile 5602 sayılı Kanun'da tanımlanan şans oyunlarında dağıtılan ikramiyeler, veraset ve intikal vergisi bakımından beyan ve ödeme süresi özel olarak belirlenen bir alan yaratır; dağıtılan ikramiyeler üzerinden yapılan kesintiler beyanname verme süresi içinde ödenir.

Bu nedenle bu yapılar, KDV'deki indirim zinciri gibi değil, belirli işlem veya ikramiye sonucuna bağlanan özel yükümlülükler gibi okunmalıdır.

İnceleme sırası da buna göre kurulmalıdır: önce kanunun hangi hizmet veya ikramiye türünü kavradığı, sonra mükellef veya sorumlu, en sonda beyan ve gider etkisi.