Mali Müşavirlik Para, Banka ve Enflasyon Konu Anlatımı

Para ekonomide üç temel işlev üstlenir.

Değişim aracı olarak takasın zorluğunu azaltır; hesap birimi olarak malların değerini ortak bir ölçüyle ifade eder; değer saklama aracı olarak satın alma gücünün zaman içinde taşınmasına imkan verir.

Bu işlevler aynı anda kusursuz çalışmayabilir.

Enflasyon yükseldiğinde paranın değer saklama gücü zayıflar; güvenin azaldığı ortamlarda insanlar daha sağlam gördükleri varlıklara yönelir.

Gresham yasası diye bilinen sezgi de bu ayrımı anlatır: piyasada aynı nominal değere sahip fakat içsel değeri farklı para türleri varsa, değeri düşük görülen para dolaşımda kalırken iyi para saklanma eğilimi gösterebilir.

Bankacılık sistemi para arzı üzerinde çoğaltan etkisi yaratır.

Bankalar mevduat toplar, bu mevduatın bir bölümünü zorunlu karşılık olarak tutar ve kalanını krediye dönüştürür.

Kredi alanların harcamaları yeniden mevduata dönebildiği için bankacılık sistemi kaydi para yaratır.

Zorunlu karşılık oranının yükselmesi bu çoğaltan süreci sınırlar ve para arzını daraltıcı etki yapar; oranların düşmesi ise bankaların kredi yaratma kapasitesini artırabilir.

Merkez bankası bu süreci açık piyasa işlemleri, politika faizi, zorunlu karşılıklar ve likidite yönetimiyle etkiler.

Enflasyon fiyatlar genel düzeyindeki sürekli artıştır.

Tek bir malın geçici fiyat artışı enflasyonun kendisi değildir; önemli olan ekonomide geniş bir mal ve hizmet sepetinin genel olarak pahalanmasıdır.

Nominal gelir ya da nominal para miktarı artarken fiyatlar da artıyorsa reel satın alma gücü aynı ölçüde yükselmeyebilir.

Para piyasası dengesini anlatan LM eğrisi, para talebi ile para arzının eşitlendiği faiz-gelir bileşimlerini gösterir.

Fiyat düzeyi arttığında reel para arzı azalacağı için para piyasası dengesi değişir ve LM eğrisi sola kayabilir.