İkinci Dağıtım (Yardımcı Gider Yerlerinin Dağıtımı) Konu Anlatımı

Birinci dağıtım sonunda yardımcı gider yerlerinde hâlâ maliyet birikir; oysa mamul maliyetine ulaşmak için bu tutarların esas üretim yerlerine taşınması gerekir.

İkinci dağıtımın mantığı tam da budur.

Yemekhane, bakım-onarım, ısıtma veya enerji gibi yardımcı yerler üretimi destekler; bu destek doğrudan mamule değil, önce esas üretim bölümlerine yansıtılır.

Dağıtım yöntemleri arasındaki fark, yardımcı yerlerin birbirlerine sunduğu hizmetin nasıl ele alınacağıdır.

Basit dağıtım en sade yaklaşımdır.

Yardımcı gider yerleri birbirlerine hizmet vermiş olsa bile birbirinden pay almaz; tutarlar doğrudan esas üretim gider yerlerine aktarılır.

Kademeli dağıtımda ise yardımcı yerler arasında sınırlı bir ilişki kabul edilir.

Dağıtıma en çok yere hizmet veren yardımcı yerden başlanır; eşitlik varsa birinci dağıtım toplamı büyük olan yer seçilir.

Dağıtımı yapılan yere geri dönülmez, bu nedenle sıra sonuçları etkileyebilir.

Matematiksel dağıtım yardımcı gider yerlerinin karşılıklı hizmetlerini denklemle çözer ve daha gerçekçi sonuç verir.

Planlı dağıtımda bütçelenmiş tutarlar esas alınır, fiili tutarla planlı tutar arasındaki fark ayrıca değerlendirilir.

SGS sorularında yöntem adını doğru okumak kadar, yardımcı yerlerin birbirinden pay alıp almayacağını doğru görmek de önemlidir.

İkinci dağıtımın sonunda yardımcı gider yerlerinde bakiye kalmaması beklenir; genel toplam değişmez, yalnızca maliyetin yeri değişir.

Esas üretim gider yerlerinde biriken tutarlar artık üçüncü dağıtıma hazırdır.

Bu aşamada mamul veya siparişlere yükleme yapılır.

Bu yüzden tablo sorularında önce birinci dağıtım toplamı, sonra yardımcı yerlerden gelen ikinci dağıtım payları, en son esas üretim yerlerinin genel toplamı takip edilmelidir.