İlk Madde ve Malzeme Giderleri Konu Anlatımı

Malzeme maliyetinde temel soru, kullanılan unsurun mamule doğrudan yüklenip yüklenemeyeceğidir.

Ana ham madde, üretilecek ürünün temel yapısını oluşturduğu ve hangi sipariş ya da mamul grubu için kullanıldığı izlenebildiği zaman direkt ilk madde ve malzeme niteliği kazanır.

Buna karşılık tutkal, çivi, makine yağı veya temizlik malzemesi gibi unsurlar üretimle ilgili olsa da tek tek mamule bağlanması ekonomik olmayabilir.

Bu durumda maliyet doğrudan 710 hesabına değil, genel üretim giderleri mantığıyla 730 hesabına yönelir.

İlk madde ve malzeme hareketinde kayıt akışı da bu ayrımı izler.

Malzeme satın alındığında stok niteliğiyle 150 İlk Madde ve Malzeme hesabında yer alır.

Üretime gönderildiğinde direkt olan kısım 710 Direkt İlk Madde ve Malzeme Giderleri hesabına, yardımcı veya işletme malzemesi niteliğindeki endirekt kısım ise 730 Genel Üretim Giderleri hesabına aktarılır.

Daha sonra yansıtma hesapları aracılığıyla yarı mamul maliyetine geçiş yapılır.

Malzeme maliyetinin güvenilir olması belge düzenine dayanır.

Satın alma istek fişi, stok kartı ve malzeme istek fişi; hangi malzemenin ne miktarda istendiğini, ne kadar alındığını, ne kadar üretime verildiğini ve stokta ne kaldığını gösterir.

Değerleme tarafında hareketli ortalama, tartılı ortalama, FIFO ve LIFO gibi yöntemler üretime gönderilen malzemenin ve kalan stokun tutarını etkiler.

Sınav sorusunda yöntem değiştikçe üretim maliyeti ve stok değeri de değişebilir.

Hareketli ortalama yönteminde her yeni alıştan sonra yeni ortalama birim maliyet bulunur ve sonraki çıkışlar bu tutarla değerlenir.

Tartılı ortalama dönem sonunda toplam tutarın toplam miktara bölünmesine dayanır.

FIFO yönteminde ilk alınan malzemenin önce üretime sevk edildiği kabul edilir; LIFO ise son girenin önce çıktığı varsayımıyla çalışır.