İşçilik Giderleri (Direkt ve Endirekt İşçilik) Konu Anlatımı

İşçilikte sınavın asıl istediği, çalışanın üretim yerinde bulunmasından çok emeğin maliyet nesnesiyle ilişkisidir.

Esas üretim yerinde bedensel üretim yapan işçinin normal üretim ücreti doğrudan mamule bağlanabiliyorsa 720 Direkt İşçilik Giderleri mantığındadır.

Buna karşılık bakım, temizlik, taşıma, ustabaşılık, mühendislik veya yardımcı hizmet yerlerinde çalışanların ücretleri mamule doğrudan yüklenemez; bunlar genel üretim gideri içinde izlenir.

Direkt işçilerin yıllık izin, ikramiye, kıdem tazminatı ve işveren payı gibi ekleri de çoğu durumda endirekt işçilik niteliği taşır.

İşçilik miktarını belirlemek için zaman kartları, puantaj kayıtları, işçi çalışma kartları ve çalışma kartı özetleri kullanılır.

Bu belgeler yalnızca bordro hazırlamak için değil, işçinin hangi gider merkezinde hangi iş üzerinde ne kadar süre çalıştığını göstermek için de önemlidir.

Ücret sistemi zaman esasına, akord esasına veya primli düzene dayanabilir.

Zaman esaslı ücret işçiye gelir güvencesi verirken üretimle ücret arasında zayıf bağ kurar; akord sistemi üretimi teşvik eder fakat kalite ve yıpranma riskini artırabilir.

Fazla mesai zammı özel bir siparişin yetiştirilmesi için yapılıyorsa direkt işçilik sayılabilir.

Genel üretim darboğazını gidermek için yapılan fazla çalışmanın zamlı kısmı genel üretim gideridir.

Boşa geçen zamanın telafisi söz konusuysa zam önce genel üretim giderine, sonra çalışmayan kısım gider ve zararları mantığına taşınır.

Boşa geçen zaman ayrıca dikkat ister.

İşçi işyerinde bulunduğu hâlde makine arızası, malzeme aksaması, enerji kısıtı veya talimat eksikliği nedeniyle üretim yapamıyorsa ödenen ücretin nedeni araştırılır.

İşletmenin önleyebileceği nedenlerden doğan boş işçilik genel üretim giderine alınabilir; işletmenin önleyemeyeceği ve normal faaliyetle ilişkilendirilemeyen nedenlerde dönem zararı yaklaşımı gündeme gelir.