Dönem Sonu Envanter, Değerleme ve Mali Tabloların Düzenlenmesi Konu Anlatımı

Dönem sonu muhasebesi, yıl içinde yapılan kayıtların mali tabloya dönüşmeden önce sınandığı aşamadır.

Süreç açılış kaydının yevmiye defterine yapılması ve büyük deftere aktarılmasıyla başlar; günlük işlemler belgelendirilir, yevmiye defterine kaydedilir ve büyük defterde sınıflandırılır.

Dönem içinde aylık mizanlar kayıtların toplamlarını kontrol etmeye yardım eder.

Yıl sonunda genel geçici mizan çıkarılır; ardından envanter ve dönem sonu muhasebe işlemleri yapılır.

Bu düzeltmelerden sonra kesin mizan düzenlenir ve bilanço ile gelir tablosu hazırlanır.

Son aşama kapanış kayıtlarıdır.

Bu sıra, kayıtların yalnızca aritmetik denkliğini değil, fiili durumla uyumunu da sağlamaya yöneliktir.

Envanter bu uyumun merkezindedir.

Sayım, kontrol ve düzeltme işlemleriyle belirli bir tarihteki varlıkların, borçların ve alacakların miktar ve değerleri saptanır.

Önce muhasebe dışı envanterle fiili durum belirlenir, sonra bulunan fiili durum kayıtlarla karşılaştırılır, en sonunda muhasebe içi envanter kayıtları yapılır.

Kasa noksanı veya fazlası gibi farklar geçici hesaplarda izlenir; neden belirlendikçe ilgili gelir, gider, alacak veya borç hesabına aktarılır.

Değerleme bu aşamada kayıtlı tutarın bilanço günündeki anlamını belirler.

Maliyet bedeli edinim ve değer artırıcı giderleri, borsa rayici ilgili borsadaki ortalama değeri, tasarruf değeri varlığın sahibi için değerleme günündeki gerçek değerini, mukayyet değer muhasebe kaydındaki tutarı, itibari değer senet ve benzeri kıymetlerin üzerinde yazılı tutarı, emsal bedeli ise gerçek bedeli bilinmeyen kıymetin benzerlerine göre değerini ifade eder.

Bilanço varlıkların ve bunların sağlandığı kaynakların belirli tarihteki fotoğrafıdır; aktif toplamı pasif toplamına eşittir.

Gelir tablosu ise belli dönemin gelirleri, maliyetleri ve giderleri üzerinden net sonucu gösterir.