Mali Müşavirlik Finansal Muhasebe Muhasebenin Temel Kavramları ve Genel Kabul Görmüş Muhasebe İlkeleri Konu Anlatımı

Muhasebenin başlangıç noktası, işletmede ortaya çıkan her olayın kayıt konusu yapılamayacağını görmektir.

Bir olayın finansal muhasebeye girebilmesi için işletmenin varlıklarında, borçlarında ya da sermayesinde değişim yaratması ve para ile ifade edilebilmesi gerekir.

Bu nedenle muhasebe, işletmenin günlük hareketlerini rastgele not eden bir defter değil, belgelere dayanan, işlemleri zaman sırasına göre kaydeden, sonra bu kayıtları hesaplarda sınıflandıran ve nihayet mali tablolarla özetleyen bir bilgi sistemidir.

Kaydetme işlevi yevmiye defterinde tarih ve sıra düzeniyle başlar; sınıflandırma defteri kebirde aynı nitelikteki işlemleri hesaplar altında toplar; özetleme, kullanıcıların anlayabileceği açıklıkta mali tablo üretir; analiz ve yorum ise tablonun işletmenin durumu hakkında ne söylediğini anlamaya yönelir.

Böylece muhasebe, kayıt tekniği ile karar bilgisi arasında köprü kurar.

Bu köprünün güvenilir kalması temel kavramlara bağlıdır.

Sosyal sorumluluk, muhasebe bilgisinin belirli bir kişi ya da grubun çıkarına göre eğilip bükülmemesini; kişilik kavramı, işletmenin sahiplerinden ayrı düşünülmesini; süreklilik ve dönemsellik ise işletme ömrünün sınırsız varsayılıp sonuçların dönemlere ayrılmasını sağlar.

Parayla ölçme, yalnızca para birimiyle ifade edilebilen olayların kayda alınacağını belirtir.

Maliyet esası varlık ve hizmetlerin edinim maliyetiyle muhasebeleştirilmesini öne çıkarır.

Tarafsızlık ve belgelendirme kaydın objektif belgeye dayanmasını, tutarlılık seçilen politikaların dönemler arasında korunmasını, tam açıklama ise mali tabloların karar vericiyi yanıltmayacak açıklıkta olmasını gerektirir.

İhtiyatlılık muhtemel zararlar için temkinli davranmayı, ancak gizli yedek yaratmamayı anlatır.