Hâkim-Savcı Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk (MÖHUK) Devletin Unsurları ve Tanıma Konu Anlatımı

Milletlerarası hukukta devlet, tam yetkili hukuk kişisi olarak kabul edilir; fakat bu kişiliğin ortaya çıkması yalnız siyasal iddiaya bağlı değildir.

Ankara Üniversitesi kaynağı devletin unsurlarını insan topluluğu, ülke ve üstün otorite şeklinde açıklar.

İnsan topluluğu, devletin üzerinde egemenlik kurduğu yerleşik nüfusu anlatır.

Nüfusun çok kalabalık olması gerekmez; önemli olan belirli bir topluluğun devlet düzeni içinde yaşamasıdır.

Ülke ise devlet yetkilerinin kullanılacağı coğrafi zemindir.

Bu zemin kara ülkesini, kara ülkesine bağlı deniz alanlarını ve bunların üzerindeki hava sahasını kapsar.

Ülkenin tek parça olması şart değildir; sınırlarının belirlenebilir olması ve devlet yetkisinin bu alan üzerinde kurulabilmesi yeterlidir.

Üçüncü unsur olan üstün otorite, devleti başka topluluklardan ayıran hukuki çekirdektir.

Devlet, ülkesinde kamu gücünü en üst düzeyde kullanabilmeli ve dış ilişkilerinde başka bir devletin emri altında olmamalıdır.

Bu unsur yalnız iç yönetim gücünü değil, bağımsızlığı da içerir.

Milletlerarası hukukta egemen eşitlik ilkesi bu noktada devreye girer: devletlerin ekonomik, askeri veya siyasi güçleri farklı olabilir; fakat hukuk kişiliği bakımından devlet statüsü onları eşit kabul eder.

Bu eşitlik, her devletin ülkesel yetkisine ve başka devletlerin iç işlerine karışılmaması ilkesine de temel oluşturur.

Tanıma, devlet olma tartışmasının en dikkatli okunması gereken bölümüdür.

Kaynak, tanımayı bir milletlerarası hukuk kişisinin kendisi dışında ortaya çıkan bir durum, olay veya iddiayı kendi bakımından hukuka uygun kabul ettiğini bildiren tek taraflı işlem olarak açıklar.

Devletlerin tanınmasında ağırlıklı görüş, tanımanın kurucu değil açıklayıcı nitelikte olduğudur.

Yani bir oluşum devletin unsurlarını taşıyorsa, başka devletlerin tanıması onun devlet olmasının zorunlu ön şartı sayılmaz; tanıma daha çok o devletle kurulacak hukuki ve siyasi ilişkilerin kabul edildiğini gösterir.

Bununla birlikte tanıma her zaman yalnız teknik bir hukuk değerlendirmesi değildir; siyasi tercihleri de içerebilir.

Açık veya örtülü yapılabilir, de facto ya da de jure nitelik taşıyabilir.