Mali Müşavirlik Finansal Tablolar ve Analizi Likidite Oranları Konu Anlatımı

Likidite oranlarının temel sorusu şudur: işletme kısa vadeli borçlarını zamanında ödeyebilecek mi ve bunu yaparken günlük faaliyetlerini aksatmadan sürdürebilecek mi?

Kaynak, likidite analizinde işletme sermayesinin yeterlilik düzeyi ile kısa vadeli borç ödeme gücünün araştırıldığını belirtir.

Bunun için dönen varlıklar ile kısa vadeli yükümlülükler arasındaki anlamlı ilişkiler incelenir.

Dönen varlıklar nakit, menkul kıymet, ticari alacak, stok ve benzeri kalemleri kapsar; kısa vadeli yabancı kaynaklar ise bir yıl içinde ödenmesi gereken borçlardır.

Dönen varlıkların kısa vadeli borçları aşan kısmı net çalışma sermayesini oluşturur.

Bu farkın yeterli olması, hem borçların ödenmesi hem de günlük faaliyetlerin sürdürülmesi açısından beklenir.

Likidite her zaman ne kadar yüksekse o kadar iyi şeklinde yorumlanmaz.

Kaynak, normal ekonomik koşullarda aşırı likiditenin karlılığı olumsuz etkileyebileceğini söyler; çünkü atıl fonların işletmede tutulması bir maliyet yaratır.

Uygun likidite düzeyi piyasa koşulları, işletmenin nakit ihtiyacı ve likidite ile karlılık arasındaki dengeye göre belirlenir.

Bu yaklaşım oran yorumunun ezberden değil bağlamdan yapılması gerektiğini gösterir.

Asit-test oranı, dönen varlıklardan stoklar çıkarılarak kısa vadeli yabancı kaynaklara bölünmesiyle hesaplanır.

Stokların paraya dönüşmesi satışa bağlı olduğu için bu oran, satışların durması veya yavaşlaması halinde işletmenin kısa vadeli borçlarını stoklara güvenmeden ödeme gücünü gösterir.

Kaynakta genellikle bir düzeyinin yeterli kabul edildiği belirtilir.

Nakit oranı ise para ve benzeri değerleri kısa vadeli yabancı kaynaklara oranlar.

Cari oran ve asit-test oranına göre daha duyarlıdır; çünkü alacakların tahsil edilemediği ve satışların durduğu durumda doğrudan eldeki nakit benzeri varlıkların borçları karşılama gücüne bakar.

Kaynakta bu oranın yaklaşık sıfır virgül yirmi civarında isteneceği belirtilir.

Stok bağımlılık oranı da asit-test oranı birden küçük olduğunda kısa vadeli borçların ödenebilmesi için stokların ne kadarının satılması gerektiğini gösterir.