İşçilik Maliyetleri Konu Anlatımı

İşçilik maliyetlerinde temel mesele, emeğin mamul maliyetine doğrudan mı yoksa dolaylı yoldan mı katıldığını belirlemektir.

Direkt işçilik, işletmenin temel üretim konusu olan ürün veya hizmetin üretilmesinde kullanılan ve ilgili ürünün maliyetine doğrudan yüklenebilen işçiliktir.

Esas üretim gider yerinde beden gücüyle çalışan işçi, usta veya amele gibi personelin normal üretim ücreti bu niteliği taşır.

Bu tür maliyetler 720 Direkt İşçilik Giderleri hesabında izlenir ve mamul maliyetinin ana unsurlarından biri olur.

Endirekt işçilik ise üretimle bağlantılı olmakla birlikte doğrudan ürün maliyetine yüklenemeyen işçiliktir.

Üretimle doğrudan ilgili olmayan bakım, temizlik ve taşıma işçileri bu kapsamdadır.

Ustabaşı veya mühendis gibi yönetici ve yönlendirici personelin ücreti de belirli bir mamule doğrudan bağlanamadığı için genel üretim gideridir.

Yardımcı üretim gider yerinde çalışanların ücretleri de endirekt işçilik kabul edilir.

Ayrıca normal ücret dışındaki bazı ücret ekleri, işçinin üretimde doğrudan çalışmasına rağmen, maliyetleme bakımından 730 Genel Üretim Giderleri hesabına alınabilir.

İşçilik miktarını izlemek için belge düzeni kurulmadan sağlıklı maliyetleme yapılamaz.

İşçi saat kartı, işçinin işyerine giriş çıkışını ve toplam çalışma süresini gösterir; bordro ve devam kontrolü için önemlidir.

İşçi çalışma kartı ise işçinin hangi gider merkezinde, hangi sipariş veya iş üzerinde ne kadar süre çalıştığını, boşa geçen zaman ve fazla çalışma olup olmadığını gösterir.

Bu bilgiler işçi çalışma kartı özetinde birleştirilir ve hem sipariş maliyeti kartına direkt işçilik yüklemek hem de dönemsel yevmiye kayıtlarını hazırlamak için kullanılır.

Ücret sistemleri maliyet davranışını etkiler.

Zaman temeline göre ücret sisteminde saat, gün, hafta, ay veya yıl gibi süre ölçüsü esas alınır; uygulaması kolaydır ve işçiye sabit gelir güvencesi sağlar, fakat üretim miktarıyla ücret arasında doğrudan bağ kurmadığı için verim teşviki zayıf olabilir.

Akord sisteminde ücret fiili üretim miktarına bağlanır; üretimi artırabilir fakat kalite düşmesi, aşırı yıpranma ve aksama dönemlerinde gelir dalgalanması gibi sakıncalar doğurabilir.

Primli sistem ise zaman veya akord esasının eksiklerini azaltmak için güvence ile teşviki birleştirir.

Özel durumlarda hesap seçimi olayın nedenine göre değişir.

Boşa geçen zaman işletmenin önleyebileceği nedenlerden doğmuşsa genel üretim giderlerine alınır; önlenemeyen nedenlerden doğmuşsa dönem zararı niteliği kazanabilir.

Fazla mesai belirli bir siparişin yetişmesi için yapılmış ve maliyet artışı siparişle ilişkilendirilebiliyorsa direkt işçilik olarak değerlendirilir.