Finansal Yönetimin Temel İlkeleri ve Amaçları Konu Anlatımı

Finansal yönetimin temel sorusu, işletmenin sınırlı kaynaklarını hangi varlıklara bağlayacağı ve bu varlıkları hangi kaynaklarla finanse edeceğidir.

Bu soru yatırım, finansman ve kâr dağıtımı kararlarını birbirine bağlar.

Yatırım kararı, duran varlık yatırımlarından çalışma sermayesine kadar işletmenin aktif yapısını belirler.

Finansman kararı, bu aktiflerin özkaynakla mı borçla mı karşılanacağını ve borcun vade yapısını gösterir.

Kâr dağıtımı kararı ise elde edilen kazancın işletmede bırakılacak kısmı ile ortaklara aktarılacak kısmı arasında tercih yapılmasını gerektirir.

Modern yaklaşımda amaç, yalnızca dönem kârını artırmak değildir.

Dönem kârı tahakkuk esasına dayanabildiği, zaman değerini göstermediği ve risk farklarını tek başına açıklamadığı için finansal yönetimde firma değerinin artırılması daha kapsamlı ölçüttür.

Firma değeri, gelecekte beklenen nakit akışlarının büyüklüğü, zamanlaması ve riskine bağlıdır.

Bu nedenle nakit akışını erken sağlayan, sermaye maliyetinin üzerinde getiri üreten ve riskini yönetebilen kararlar değer yaratır.

Yüksek kâr açıklayan fakat alacaklarını tahsil edemeyen veya kısa vadeli borçlarını çeviremeyen işletmede finansal başarıdan söz etmek güçleşir.

Finans yöneticisi aynı anda likidite, kârlılık ve risk dengesini kurar.

Likidite çok düşükse işletme vadesi gelen yükümlülüklerini karşılayamaz; likidite gereğinden yüksekse atıl fonlar kârlılığı aşağı çeker.

Borç kullanımı özkaynak kârlılığını artırabilir, fakat faiz ve anapara ödeme baskısı finansal riski yükseltir.