İndirilecek Giderler ve Kanunen Kabul Edilmeyen Giderler Konu Anlatımı

Kurumlar vergisinde gider rejimi, ticari bilanço karı ile mali kar arasındaki farkı kuran temel alandır.

Safi kurum kazancı tespit edilirken Gelir Vergisi Kanunu'nun ticari kazanç hükümleri uygulanır; fakat kurumlara özgü olarak Kurumlar Vergisi Kanunu'nun indirilecek giderleri ve kanunen kabul edilmeyen giderleri ayrıca dikkate alınır.

İndirilebilecek giderlerde genel ilke, kazancın elde edilmesi ve idamesiyle bağlantı kurulabilmesidir.

Bunun yanında kurumlara özgü bazı giderler açıkça sayılır: menkul kıymet ihraç giderleri, ilk kuruluş ve örgütlenme giderleri, genel kurul toplantıları ve birleşme, devir, bölünme veya tasfiye giderleri, sigorta ve reasürans şirketlerinde bilanço gününde hükmü devam eden sigorta sözleşmelerine ait teknik karşılıklar gibi kalemler kanuni çerçevede indirilebilir.

Buna karşılık kanunen kabul edilmeyen giderler, ticari muhasebede gider yazılmış olsa bile vergi matrahında indirim konusu yapılamaz.

Öz sermaye üzerinden ödenen veya hesaplanan faizler, örtülü sermaye sayılan borçlanmalar üzerinden kur farkı hariç faiz ve benzeri giderler, transfer fiyatlandırması yoluyla emsallere aykırı şekilde ilişkili kişilere aktarılan kazançlar, her türlü para ve vergi cezaları, gecikme zamları, kanuna aykırı fiillerden doğan tazminatlar, belgelendirme veya kanuni sınırları aşan bazı ödemeler bu alanda önemlidir.

Bu ayrım, muhasebe karının doğrudan vergi matrahı olmadığını gösterir.

Kurum önce ticari bilanço karını bulur, sonra vergi kanunlarının izin verdiği indirimleri düşer ve kabul etmediği giderleri ilave eder.

Böylece giderin gerçekliği, faaliyete bağlılığı ve kanuni kabul edilebilirliği ayrı ayrı sınanır.