Zirai Kazançlar Konu Anlatımı

Zirai kazançta vergilemenin merkezi, çiftçilik faaliyetinin ticari faaliyetten ayrılmasıdır.

Kanun zirai faaliyeti yalnızca tarlada ekim yapmakla sınırlamaz; deniz, göl ve nehirlerde üretim ve avlanma, hayvan ve bitki mahsullerinin üretilmesi, muhafazası, taşınması, satılması ve mahsullerden farklı biçimlerde yararlanılması da bu daireye girer.

Bu faaliyetlerin yapıldığı işletme zirai işletme, işleten gerçek kişi veya adi ortaklık ortağı ise çiftçi olarak görülür.

Kollektif şirketler ve komandit şirketlerde komandite ortaklar ise zirai faaliyetle uğraşılsa bile şirket karından aldıkları pay bakımından şahsi ticari kazanç rejimine yaklaşır.

Vergilemede başlangıç noktası hasılat üzerinden tevkifattır; işletme büyüklüğü ölçülerini aşmayan ve gerçek usule geçmeyi gerektiren şartları taşımayan çiftçiler yıllık beyanname vermez, yapılan tevkifat nihai vergileme olur.

Buna karşılık işletme büyüklüğü ölçülerini aşanlar, biçerdöver veya benzeri motorlu araca sahip olanlar, on yaşına kadar ikiden fazla traktörü bulunanlar, birden fazla zirai faaliyet grubunda hadleri aşanlar ve kendi isteğiyle gerçek usule geçenler kazançlarını gerçek usulde tespit eder.

Gerçek usulde zirai işletme hesabı esasında hasılat; ürün satış bedelleri, makine çalıştırma bedelleri, sigorta tazminatları ve amortismana tabi bazı kıymet satış sonuçlarını kapsar.

Gider tarafında tohum, gübre, yem, işçi giderleri, bakım giderleri, amortismanlar, kira ve genel giderler dikkate alınır.

Bu yüzden zirai kazanç, basit bir ürün satışı vergisi değil, tevkifatla gerçek usul arasında ölçek ve organizasyon ölçütlerine göre kurulan ayrı bir gelir unsurudur.