Faaliyet Tabanlı Maliyetleme Konu Anlatımı

Faaliyet tabanlı maliyetleme, genel üretim giderlerinin işletme faaliyetlerinden doğduğu kabulüne dayanır.

Geleneksel yöntemde bütün endirekt giderler tek bir havuzda toplanıp doğrudan işçilik saati gibi hacim temelli bir anahtarla dağıtılabilir.

Bu pratik bir çözümdür; fakat ürünler farklı karmaşıklık düzeylerine sahipse yanlış sonuç verebilir.

Az sayıda üretilen ama sık kurulum isteyen, daha çok test edilen veya daha fazla madde elleçleme gerektiren bir ürün, tek hacim anahtarı altında gerçekte tükettiğinden daha az maliyet taşıyabilir.

Faaliyet tabanlı yöntemde ilk adım faaliyetleri tanımlamaktır.

Kurulum, makine bakımı, mamul testi, madde elleçleme, üretim planlama veya sipariş işleme ayrı faaliyet havuzları olarak ele alınabilir.

İkinci adım her havuzun toplam maliyetini uygun sürücü toplamına bölerek faaliyet oranını bulmaktır.

Üçüncü adımda ürünün tükettiği sürücü miktarı bu oranla çarpılır ve ürüne yüklenir.

Böylece makine bakım gideri makine saatiyle, kurulum gideri kurulum sayısıyla, test gideri test edilen birim sayısıyla ilişkilendirilir.

YMM kaynaklarında faaliyet tabanlı maliyetleme hem ürün başına endirekt maliyet hesabı hem de geleneksel yöntemle karşılaştırma şeklinde ölçülür.

Adayın açıklaması yalnızca rakam üretmekle bitmez; hangi yöntemin baz alınması gerektiğini gerekçelendirmesi gerekir.

Faaliyet çeşitliliği yüksekse ve ürünler aynı faaliyetleri aynı yoğunlukta tüketmiyorsa faaliyet tabanlı maliyetleme daha güvenilir maliyet bilgisi verir.

Ancak üretim homojen, genel giderler düşük ve gider tüketimi büyük ölçüde hacimle açıklanabiliyorsa geleneksel yöntem yeterli olabilir.